1. វិធីចូលដល់ព្រឹត្តិការណ៍ពីរប្រភេទ
មនុស្សម្នាក់មើលអេក្រង់ ហើយសម្គាល់ថាចិត្តរបស់ខ្លួនបានវង្វេងទៅសន្ទនាថ្ងៃស្អែក។ គាត់អាចពិពណ៌នាគំនិត និងការត្រឡប់ទៅកិច្ចការ។ អ្នកស្រាវជ្រាវកត់ត្រាការចុចប៊ូតុង ពេលឆ្លើយតប ឬសញ្ញាសរីរវិទ្យា។ កំណត់ត្រាទាំងនេះអាចទាក់ទងព្រឹត្តិការណ៍ដែលពាក់ព័ន្ធគ្នា ដោយមិនអាចជំនួសគ្នាបាន។
នៅទីនេះ ទស្សនៈបុគ្គលទីមួយ និងទីបី សំដៅទីតាំងនៃការពិពណ៌នា មិនមែនសារធាតុពីរ ឬទស្សនៈពិភពលោកដែលដោះស្រាយរួចទេ។ សំណួរពិសោធន៍គឺថាតើកំណត់ត្រានីមួយៗអាចកំណត់ការបកស្រាយរបស់មួយទៀតបានឬទេ។ របាយការណ៍អាចកំណត់ព្រឹត្តិការណ៍មួយ ខណៈដែលការរាយការណ៍មកយឺត។ ការយឺតនោះត្រូវការសិក្សា មិនគួរសន្មតឡើយ។ សំណួរមានវិសាលភាពតូចរក្សាបញ្ហាទស្សនវិជ្ជា ខណៈកំណត់អ្វីដែលការសិក្សាអាចពិនិត្យពិត។ អ្នកចូលរួមដឹងថាហាក់ដូចជាមានអ្វីកើតឡើង ដោយមិនចាំបាច់ដឹងយន្តការរបស់វា។
2. កម្មវិធីមួយ ជាជាងចម្លើយចុងក្រោយ
ការងាររបស់ Varela បានចាប់ផ្តើមកម្មវិធីប្រសាទបាតុភូតវិទ្យា។ អត្ថបទវិធីសាស្ត្រឆ្នាំ២០០៣របស់ Lutz និង Thompson ពិពណ៌នាទំនាក់ទំនងរវាងការពិនិត្យបទពិសោធន៍ដោយមានវិន័យ គំរូផ្លូវការ និងទិន្នន័យសរីរវិទ្យាប្រសាទ។ នេះស្នើវិធីធ្វើការឆ្លងកាត់ការពិពណ៌នាផ្សេងៗ មិនមែនដំណោះស្រាយរួចស្រេចចំពោះគ្រប់បញ្ហាទស្សនវិជ្ជានៃស្មារតីទេ។ [1]
សម្ភាសន៍ជាមួយ EEG មិនក្លាយជាការពន្យល់ទំនាក់ទំនងរបស់វាដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ អ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវបង្ហាញថារបាយការណ៍មានឥទ្ធិពលលើការវិភាគយ៉ាងណា និងអ្វីនៅមិនទាន់ដោះស្រាយ។ ទិសដៅបញ្ច្រាសក៏សំខាន់៖ ការសង្កេតសរីរវិទ្យាអាចណែនាំសំណួរផ្សេង ដោយមិនប្រាប់អ្នកចូលរួមថាគាត់គួរមានអារម្មណ៍អ្វី។ កំណត់ត្រាទាំងពីរត្រូវមានលទ្ធភាពធ្វើឱ្យក្រុមភ្ញាក់ផ្អើល។ បើមិនដូច្នោះ បទពិសោធន៍គ្រាន់តែជាការតុបតែងការពន្យល់ដែលជ្រើសទុកមុន។
- 01របាយការណ៍បទពិសោធន៍→
- 02កិច្ចការ→
- 03ទិន្នន័យខួរក្បាល→
- 04ការប្រៀបធៀប
គំនូសតាងនិពន្ធរបស់ Matreya៖ រូបបង្ហាញពីវិធីសាស្ត្រ មិនមែនជាលទ្ធផលពិសោធន៍ទេ។
3. ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែង
ក្នុងការសិក្សាកិច្ចការមើលឃើញឆ្នាំ២០០២របស់ Lutz និងសហការី អ្នកចូលរួមរាយការណ៍លក្ខណៈនៃស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្លួន ខណៈអ្នកស្រាវជ្រាវកត់ត្រាសកម្មភាពអគ្គិសនីខួរក្បាល។ ការដាក់ការសាកល្បងជាក្រុមតាមរបាយការណ៍ទាំងនោះ ជួយសិក្សាថាមវន្តសញ្ញា។ នេះបង្ហាញការប្រើព័ត៌មានបុគ្គលទីមួយជាក់លាក់ មិនបង្ហាញថាការពិនិត្យក្នុងចិត្តមិនអាចខុស ឬដោះស្រាយធម្មជាតិស្មារតីទេ។ [2]
ភាពខុសគ្នាដែលអាចបាត់បង់ពេលគណនាមធ្យម អាចក្លាយជាសំណួរអំពីស្ថានភាពខុសៗគ្នា។ ប៉ុន្តែប្រភេទដែលបង្កើតក្រោយពិនិត្យសញ្ញាទាំងអស់ មានហានិភ័យសម្របទិន្នន័យឱ្យត្រូវរឿងពន្យល់ដែលងាយស្រួល។ ដូច្នេះ ត្រូវបែងចែកការរកឃើញបែបស្វែងរក និងការបញ្ជាក់ឯករាជ្យ។ គម្រោងអានរបស់ Matreya អាចប្រៀបធៀបថាប្រភេទត្រូវបានបង្កើតពេលណា អ្នកណាចាត់វា និងមានទិន្នន័យមួយក្រុមទៀតសាកល្បងវាឬទេ។ នេះបង្ហាញផ្លូវទៅសេចក្តីសន្និដ្ឋាន ជាជាងបង្ហាញតែសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។
4. ការរាយការណ៍ម៉ត់ចត់មិនមែនភាពមិនអាចខុស
ការរៀបរាប់ធម្មតាបញ្ចូលបទពិសោធន៍ជាមួយការពន្យល់។ នរណាម្នាក់អាចនិយាយថា «អត្តារបស់ខ្ញុំប្រឆាំង» នៅពេលគាត់សម្គាល់ភាពតឹង សំឡេងនិយាយក្នុងចិត្ត និងបំណងចង់ឈប់។ ការបកស្រាយសាសនាអាចនៅតែសំខាន់ ខណៈត្រូវកត់ត្រាដាច់ពីការពិពណ៌នាដែលវាបកស្រាយ។
ការហ្វឹកហាត់អាចជួយឱ្យរាយការណ៍លម្អិតជាងមុន ដោយមិនធានាគ្រប់ការចងចាំ។ អ្នកចូលរួមស្គាល់វាក្យសព្ទនិកាយខ្លួន ហើយអាចចង់បំពេញការរំពឹង។ អ្នកស្រាវជ្រាវក៏ងាយស្តាប់ឃើញការបញ្ជាក់ទ្រឹស្តីដែលខ្លួនចូលចិត្ត។ ពាក្យដើម ភាពមិនប្រាកដប្រជា និងការបកស្រាយប្រកួតប្រជែង គួរនៅតែឃើញច្បាស់។ សំណួរអំពីលំដាប់ និងស្ថានភាពអាចជួយ ដោយមិនទាមទារឱ្យនរណារកឃើញស្ថានភាពពិសេស។ ភាវនាជាច្រើនឆ្នាំមិនផ្តល់ដោយស្វ័យប្រវត្តិនូវការចូលដល់យន្តការប្រសាទផ្ទាល់ ឬភាពត្រឹមត្រូវពិសេសអំពីគ្រប់លក្ខណៈនៃពិភពលោកទេ។
5. អ្នកសម្ភាសន៍ជាផ្នែកនៃវិធីសាស្ត្រ
អត្ថបទវិធីសាស្ត្រឆ្នាំ២០១៥របស់ Olivares និងសហការី ពិចារណាវិធីសាស្ត្របុគ្គលទីពីរក្នុងប្រសាទបាតុភូតវិទ្យា៖ ដៃគូសន្ទនាដែលបានបណ្តុះបណ្តាលជួយបំភ្លឺបទពិសោធន៍។ សំណើនេះមិនបញ្ជាក់ភាពទុកចិត្តបាននៃគ្រប់សម្ភាសន៍ដែលប្រើឈ្មោះនេះឡើយ។ [3]
សំណួរប្តូរស្ថានភាព។ សំណួរខ្លះអនុញ្ញាតចម្លើយមិនបានរំពឹង ខណៈសំណួរផ្សេងសម្គាល់អារម្មណ៍ដែលគួរតែកើតឡើង។ ដូច្នេះ ការថត លំដាប់និយាយ និងការដាក់កូដវិភាគ មានសារៈសំខាន់។ ការបកប្រែបន្ថែមស្រទាប់មួយទៀត នៅពេលពាក្យស្គាល់មួយអាចបកជាភាសាប្រចាំថ្ងៃ ឬពាក្យជាក់លាក់នៃប្រពៃណី។ គម្រោងអន្តរជាតិអនាគតអាចបែងចែកអ្នកសម្ភាសន៍ អ្នកបកប្រែ និងអ្នកវិភាគ ដោយរក្សាកំណាត់មានជម្លោះ ជាជាងកែឱ្យរលូនបាត់។ នេះមិនលុបការបំភ្លៃទេ ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យផ្នែកមួយនៃវាអាចយកមកពិភាក្សា។ អ្នកអានគួរអាចសម្គាល់សំឡេងអ្នកចូលរួម និងការបកស្រាយរបស់ក្រុមស្រាវជ្រាវ។
6. រក្សាបរិបទព្រះពុទ្ធសាសនាឱ្យច្បាស់
ព្រះសូត្របាលី SN 22.59 ពិនិត្យរូប វេទនា សញ្ញា សង្ខារ និងវិញ្ញាណ ទាក់ទងនឹងការចាត់វាថាជាខ្លួនឋិតថេរ។ វាបង្ហាញការវិភាគបទពិសោធន៍សម្រាប់គោលបំណងលើសពីចិត្តវិទ្យាពិពណ៌នា។ ព្រះសូត្រមួយមិនបង្កើតជំហរតែមួយសម្រាប់គ្រប់និកាយព្រះពុទ្ធសាសនាទេ។ [4]
គម្រោងវិទ្យាសាស្ត្រគួរបញ្ជាក់ថាវាខ្ចីវាក្យសព្ទ លំហាត់ ឬអំណះអំណាងទស្សនវិជ្ជា។ ការសិក្សាអារម្មណ៍ថាខ្លួនជាអ្នកធ្វើសកម្មភាពដែលប្រែប្រួល មិនបញ្ជាក់គ្រប់គោលលទ្ធិអនត្តាទេ។ ផ្ទុយមកវិញ សញ្ញាប្រសាទដែលមានទំនាក់ទំនងក៏មិនជំនួសការបកស្រាយទីតាំងរបស់ការបង្រៀនក្នុងមាគ៌ា។ អ្នកប្រតិបត្តិអាចឱ្យតម្លៃបទពិសោធន៍តាមការប្រែប្រួលនៃឧបាទាន និងការប្រព្រឹត្ត ជាជាងភាពមិនធម្មតារបស់វា។ ការកត់ត្រាបរិបទនោះគោរពភាពខុសគ្នារវាងស្លាកពិសោធន៍ និងគោលបំណងដែលរស់នៅពិត។
7. បញ្ជាក់ដែនកំណត់នៃការពន្យល់
ទំនាក់ទំនងរវាងបទពិសោធន៍ និងសរីរវិទ្យា នៅទុកសំណួរអំពីមូលហេតុ លក្ខណៈអារម្មណ៍ផ្ទាល់ និងកម្រិតនៃការពិពណ៌នា។ ការសិក្សាមានប្រយោជន៍មិនចាំបាច់ដោះស្រាយវាទាំងអស់ទេ។ វាមិនគួរផ្សាយចម្លើយមួយថាជាដំណោះស្រាយសម្រាប់សំណួរផ្សេងទៀតឡើយ។
ការវាស់បទពិសោធន៍មិនបាន មិនបញ្ជាក់មូលហេតុក្រៅរូបវន្តទេ។ ការរកឃើញទំនាក់ទំនងប្រសាទ មិនធ្វើឱ្យន័យផ្ទាល់ខ្លួន ឬការទទួលខុសត្រូវសីលធម៌ក្លាយជាភាពបំភាន់។ ការអះអាងបែបនោះត្រូវការអំណះអំណាងបន្ថែម។ ការពិភាក្សាសាធារណៈប្រសើរឡើង នៅពេលបែងចែកការសង្កេត ការបកស្រាយទស្សនវិជ្ជា និងការប្តេជ្ញាសាសនា។ Matreya អាចប្រើស្លាកទាំងនេះលើឯកសាររបស់ខ្លួន ដើម្បីឱ្យអ្នកអានទទួលលទ្ធផលមួយ ខណៈអាចសួរអំពីគំរូ ឬមិនយល់ស្របនឹងសេចក្តីសន្និដ្ឋានមេតាហ្វីស៊ីក។ សន្ទនានៅបន្តបានល្អជាង នៅពេលការយល់ស្របមានភាពជាក់លាក់ ជាជាងជាកាតព្វកិច្ច។
8. សំណួរសម្រាប់ការងារសហការ
គម្រោងដំបូងដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន អាចប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្របោះពុម្ពសម្រាប់ពិពណ៌នាព្រឹត្តិការណ៍ខ្លី៖ សម្គាល់ការរំខាន បង្កើតចេតនា ឬបទពិសោធន៍នៃការប្រែប្រួលព្រំដែនរាងកាយ។ ការចាប់ផ្តើមពីការងារបោះពុម្ពជៀសវាងការប្រមូលសក្ខីកម្មរសើបដោយគ្មានក្រុមបានត្រៀម។ នេះជាទិសដៅដែលបានស្នើ មិនមែនរបាយការណ៍ពិសោធន៍ ឬការអះអាងថា Matreya មានមន្ទីរពិសោធន៍ទេ។
តើអ្នកបកប្រែបកព្រឹត្តិការណ៍មួយស្រដៀងគ្នាទេ? តើអ្នកអានអាចបែងចែកការសង្កេតពីការបកស្រាយបានទេ? តើលំដាប់ពេលវេលាកាត់បន្ថយការខ្វែងគំនិតអ្នកវិភាគឬទេ? តើកំណត់ត្រាណាចាំបាច់ ហើយណាគ្រាន់តែធ្វើឱ្យនិទានគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍? ការងារជាមួយអ្នកចូលរួមត្រូវការជំនាញសមស្រប ការយល់ព្រម ការរៀបចំឯកជនភាព និងការវាយតម្លៃឯករាជ្យ។ គោលដៅគឺភាពច្បាស់លាស់កើនឡើង ជាជាងរឿងរ៉ាវចម្លែក។ ស្មារតីសមនឹងការពិពណ៌នាពីខាងក្នុងដោយអត់ធ្មត់ និងការស្រាវជ្រាវពីខាងក្រៅដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។
ចំណុចសំខាន់
- ការពិពណ៌នាបុគ្គលទីមួយ និងទីបី ត្រូវការសម្របសម្រួល មិនមែនការសន្មតថាស្មើគ្នា។
- ជំនាញយកចិត្តទុកដាក់មិនធ្វើឱ្យការចងចាំ ការបកប្រែ ឬការបកស្រាយមិនអាចខុសទេ។
- ប្រសាទបាតុភូតវិទ្យាជាកម្មវិធីស្រាវជ្រាវ មិនមែនដំណោះស្រាយមេតាហ្វីស៊ីកដែលបានបញ្ចប់ទេ។
ប្រភព និងឯកសារអានបន្ថែម
តំណភ្ជាប់នាំទៅស្នាដៃបោះពុម្ពដើម គម្ពីរ ឬទំព័រផ្លូវការរបស់ស្ថាប័ន។ លក្ខខណ្ឌចូលអាន និងប្រើប្រាស់ឡើងវិញអាចខុសគ្នា។
- Neurophenomenology: Integrating Subjective Experience and Brain Dynamics in the Neuroscience of Consciousness (2003)Antoine Lutz & Evan Thompson · Journal of Consciousness Studies
អត្ថបទវិធីសាស្ត្រដែលអ្នកនិពន្ធបង្ហោះ។
- Guiding the study of brain dynamics by using first-person data (2002)Lutz, Lachaux, Martinerie & Varela · PNAS
ការសិក្សាដើមអំពីកិច្ចការមើលឃើញ រួមបញ្ចូលរបាយការណ៍បទពិសោធន៍ និង EEG។
- Neurophenomenology revisited: second-person methods for the study of human consciousness (2015)Olivares et al. · Frontiers in Psychology
ការពិភាក្សាវិធីសាស្ត្រអំពីសម្ភាសន៍ និងវិធីសាស្ត្របុគ្គលទីពីរ។
- Pañcavaggi / Anatta-lakkhana Sutta (SN 22.59), translated by Thanissaro BhikkhuAccess to Insight · Barre Center for Buddhist Studies
ព្រះសូត្របាលីប្រភពដើម មិនមែនសេចក្តីសង្ខេបគ្រប់និកាយព្រះពុទ្ធសាសនាទេ។
អត្ថបទនិពន្ធរបស់ Matreya ដែលរៀបចំដោយមានជំនួយពីបញ្ញាសិប្បនិម្មិត។ វាមិនទាន់បានឆ្លងការវាយតម្លៃវិទ្យាសាស្ត្រពីអ្នកជំនាញខាងក្រៅទេ។ ប្រភពត្រូវបានផ្តល់ដើម្បីអាចផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយឯករាជ្យ។
គោលនយោបាយនិពន្ធ · រាយការណ៍កំហុស ឬស្នើការបន្ថែម
